IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstRegistrerenInloggen
Links

Links naar verschillende topics kunnen hier
Inloggen
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten
Groups

Group stuff here
Team
Administrators
Image and video hosting by TinyPicImage and video hosting by TinyPic

Moderators
Theme

Theme van het forum

Deel | 
 

 I´m alone again, or not?

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Alaya

avatar

Aantal berichten : 128

Feline profile
Leeftijd: 5 jaar en 6 maanden
Partner: I won't let you touch me, I will destroy you before you do it
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: I´m alone again, or not?   za sep 15, 2012 6:56 am

Haar kleur gaf haar beschutting. Het hoge gras zorgde ervoor dat ze van top tot teen onzichtbaar was. De zwart witte paarden voor haar hadden de bedreiging niet door. Niet door totdat het te laat was. De gespierde leeuwin zette haar spieren in beweging en de zebra's werden onrustig. Zij zelf was de kalmte zelve. Het hoge gras verleende haar kracht en de harde grond onder haar poten zorgde ervoor dat ze stevig stond. Haar grote platte poten maakten geen geluid en ze ontweek zorgvuldig alle takjes en andere geluidsbronnen. Haar tanden waren ontbloot toen een van de zebra's begon te rennen. Ze zuchtte. Alleen jagen voor een leeuw was al moeilijk. Ze was gewend aan een troep van jagers. Maar ze kon zichzelf wel goed redden. Haar moeder had haar getraind om alleen te kunnen jagen. Want ooit was de dag daar dat ze weg zou gaan uit de troep. Die dag was dan ook niet zo kort geleden aangekomen. In ruil voor haar vrijheid, had ze haar moeder moet verlaten. Ze ontblootte haar tanden verder en verbande al haar gedachten uit haar hoofd. Ze voelde zich nu echt naar haar titel. Koning der dieren. Ze grijnde bij die gedachte en zette haar poten één voor een vooruit.

Een donkere schaduw vloog door de grassen heen. De zebra's bewogen nerveus heen en weer. De jonge leiderhengst probeerde tevergeefs zijn merries bij elkaar te houden. Hij had gevochten voor zijn titel maar was nog zo jong geweest. De leeuwin die op ze jaagden had veel ervaring en had honger. De merries begonnen te rennen en de hengst kon niets anders doen dan mee gaan. De leeuwin liet zich toen pas zien. Haar gespierde poten bewogen zich snel heen en weer. De meeste wisten dat ze dit niet lang kon vol houden, maar lang genoeg om een prooi te krijgen. Hij moest machteloos toe zien hoe de leeuwin één van de jonge veulentjes neer haalde. Het spartelde en de beentjes vlogen in de lucht. De moeder keek achterom toen haar veulen niet meer naast haar rende en zag toen pas dat haar jonge zoontje op sterven lag. Ze stopte met rennen en keek naar de leeuwin. Die wilde net de nek door bijten toen ze werd bestormd. Ze sprong op en ontweek de scherpe hoeven. De moeder nam wraak. Het veulentje kon niet meer gered worden, maar op z'n minst kon ze hem toch wel wreken. Ze probeerde de leeuwin te verjagen maar ze bleef maar terug komen. Die was niet van plan haar verse buit op te geven. De merrie begon moe te worden en de jonge hengst en de andere merries riepen haar. Verdrietig verliet ze dan toch haar veulentje.

Alaya brulde nog laag de merrie na. Dat scheelde maar weinig. Als ze niet zo snel was geweest had ze nu een paar flinke hoeven in zich gehad. Maar het was goed afgelopen en ze had dan eindelijk haar prooi gevangen. Ze liep op een drafje terug naar het veulen. Die zijn buik ging nog snel en onregelmatig op en neer. Ze keek neer in de bruine ogen die smekend naar haar keken. Ze boog zich over hem heen en beet toen de nek door. Het veulen stopte met adem halen en zijn ogen sloten zich. Ze liet zich op haar buik vallen en begon met grote happen te eten. Het veulen was klein en vulde haar maag maar voor een deel. Maar toch was het genoeg voor een tijdje. De eerste aaseter's kwamen na een tijdje al. Jakhalzen probeerden steeds dichterbij te komen maar Alaya sprong snel op. Ze liet een harde brul horen en de jakhalzen sprinten met staart tussen hun benen weg. Ze draaide zich weer loom om en ging verder met eten. Al gauw was er niets meer over van het veulen en ze stond op. Ze rekte zich een paar keer uit. Het was op het heetst van de dag en dus wilde ze slapen. Leeuwen waren vaak lui, maar Alaya was anders. Het liefste was ze de hele dag wakker, alleen op het heetst van de dag sliep ze. Ze zocht een mooi plekje uit. Een boompje zorgde voor wat enige schaduw en daar ging ze liggen. Ze rook geen enkel ander dier. Zelfs geen andere leeuwen. Ze glimlachte. Ze wilde nu echt geen gezelschap meer. Ze sloot toen haar ogen en merkte toen pas hoe vermoeid ze was..

~Open~
Terug naar boven Ga naar beneden
Treasure

avatar

Aantal berichten : 89

Feline profile
Leeftijd: 6 years
Partner: I life with myself ;3
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   za sep 15, 2012 10:39 pm

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
treasure
life isn't about love and hate
it is about fair

Tevreden lag ik languit in het hoge gras. Het prikte vreselijk in mijn rug maar ik was geen mietje, ik zette stevig door. Stiekem trok ik mijn kop wat omhoog om te zoeken naar een rots om op te liggen of eventueel een termietenhoop. Het ligt altijd beter dan dit. Maar al snel gaf ik de hoop op en liet me met een zucht terug vallen. Ik sloot mijn ogen en spitste mijn oren. Het geluid werd steeds harder en harder. Het dreunen van de grond. In de verte zag ik een kudde beesten aan komen rennen. Ik gokte op zebra’s of misschien gnoes. Al snel zag ik dat mijn gok op de gestreepte paarden goed was geweest. De wind kwam vanuit mijn rug waardoor ze me niet konden ruiken. Direct veranderde ik mijn houding. Vlug rolde ik om om me plat op mijn buik te leggen. Laag en doodstil. Het was lastig om me verborgen te houden met mijn grootte. Maar ik moest nu toch echt leren jagen. Ik kon niet leven van resten van andere roofdieren. Ik dacht aan mijn oude tijden. Waar de leeuwinnen voor ons jaagden en wij op onze vertrouwde rots lagen te knorren. Maar die tijd was voorbij. Nu waren en geen leeuwinnen die voor me konden gaan jagen. Ik moest het zelf gaan doen. De beesten denderde in een noodvaart voorbij. Ze waren te snel voor mijn grootte lichaam. Ik waagde niet eens een poging meer. Totdat mijn oog viel op een merrie die later aan kwam rennen in totale paniek. Ze liepen zo’n paar honderd meter achter op de rest van de groep schatte ik. Hoe deed je het jagen ook al weer? Plat op je buik. Geen beweging. Plotseling kwam mijn grote lichaam in beweging. Mijn gespierde achterbenen zette me sterk af waardoor ik in een hoge snelheid naar voren sprintte recht op het beest af. Maar mijn reactie vermogen was te traag. Ik kende de onverwachte bewegingen van het beest niet. Wanneer ik een hoef tegen mijn schouder voel verlaat een schreeuw mijn keel. Hinkend als een echte mannelijke aansteller ging ik terug naar mijn plekje. Vloekend en chagrijnig. Zie je wel! Ik ben niet gemaakt om te jagen! Ik wil gewoon mijn leeuwinnen, dacht ik klagend in mezelf. Ik likte de rode vloeistof uit de mond. Teleurgesteld keek ik de laatste zebra na die er geen schrammetje aan over had gehouden. Ik wist dat ze wond op mijn schouder een litteken zal vormen...

Ik snoof hard en duwde mijn neus arrogant in de lucht. Ik was gewoon te goed voor een zebra. Ik moest een buffel hebben of misschien wel olifant. Pfu... Wat had ik ook gedacht. Ik deed mijn best niet eens. Plotseling drong de zoute ijzige geur van bloed in mijn neusgaten. Ik zette mijn lichaam in een sloom drafje in de richting van de geur. Ik moest toch iets eten... dan maar weer doen alsof ik een hyena ben. Bah. Ik haatte hyena’s, ze waren zo lelijk. Nee, Jakhals is wel beter dan hyena. Ik tuurde naar de vlaktes zoekend naar het beest. Wanneer ik het skelet in oog krijg waarop het laatste restje vlees lag te rotten keek ik het met een vies gezicht na. Weet je, ik at wel niet vandaag. Ik liep in de richting van de wind die mijn geur weg blies. Mijn oog viel op een boompje die enige schaduw bood in de vreselijke zon. Mijn passen waren nors, nog steeds om de merrie die ik niet in mijn klauwen had kunnen hebben. Plotseling valt mijn oog op een slanke leeuwin die languit onder de boom lag met haar ogen dicht. Ik twijfelde even. Zal ik haar gaan benaderen of naar een ander plekje zoeken. Mijn ogen speurde over de vlaktes waar gaan enkele boom te vinden was. Nee, ik zou toch even vragen of ik hier mocht blijven. De schaduw van mijn reusachtige gespierde lichaam viel over haar lijf heen. ”eh, hallo?” Klonk mijn stem vragen om te kijken of ze wakker was. Wanneer ik één oog open zie gaan kijk ik haar vragend aan. ”Zou deze leeuw deze leeuwin mogen vergezellen in de brandende hitte of moet hij verder zoeken naar enige vorm van schaduw?” Klonk mijn fluwelen stem met het eeuwige bittere ondertoontje. Ik bestudeerde de leeuw. Mijn ogen volgde haar contouren die amper te onderscheiden waren in het savannegras. Ze was duidelijk een jaar of twee jonger dan ik stelde ik vast. Daarnaast had ze een aardige bonk spieren.

Terug naar boven Ga naar beneden
http://pipvl.deviantart.com
Alaya

avatar

Aantal berichten : 128

Feline profile
Leeftijd: 5 jaar en 6 maanden
Partner: I won't let you touch me, I will destroy you before you do it
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   za sep 15, 2012 11:08 pm

Alaya lag in het warme zonnetje te slapen toen ze vaag poot stappen hoorde in haar droom. Ze bleef gewoon liggen. Ze had niet gedacht dat er andere leeuwen of dieren zouden zijn. Dat hoopte ze tenminste. Toch hoorde ze iets. Ze voelde dat de omgeving kouder werd. Was de zon misschien weg? ”eh, hallo?” hoorde ze toen. Ze zuchtte maar opende toch haar ogen. Haar ogen werden groot toen ze een leeuw zag staan. Hij was groot, en zijn manen maakten hem nog groter dan hij al was. Hij keek haar vragend aan maar Alaya keek achterdochtig terug. Ze vertrouwde hem niet. Daar had ze geen reden toe. Ze was altijd al slecht behandeld. ”Zou deze leeuw deze leeuwin mogen vergezellen in de brandende hitte of moet hij verder zoeken naar enige vorm van schaduw?” zei hij met een fluwelen stem. Toch hoorde ze de bittere ondertoon erin. Ze ging rechtop liggen. Nog steeds op haar buik maar niet meer plat. Het hoge gras verborg haar litteken. Die kreeg ze van een leeuw. Een mannetje. Ze trok kort haar lip op bij de gedachte aan mannetjes. Ze vroeg zich af of ze ze ooit weer kon vertrouwen. Ze keek weer naar de leeuw. Die volgde haar contouren met zijn ogen. Ze was jonger en kleiner dan hem en ze voelde zich ongemakkelijk. Ze keek naar beneden en weer naar boven naar het boompje dat haar de schaduw gaf die ze zo hard nodig had. Hij had gevraagd of hij het plekje mocht gebruiken of dat hij verder zou moeten zoeken. Ze vroeg zich af wat ze zou gaan zeggen. Het liefste had ze natuurlijk dat hij weg zou gaan. Haar alleen zou laten. Maar als hij weg zou gaan, en zij zou weer in slaap vallen kon hij haar besluipen en aanvallen. Maar als ze hem bij haar zou laten liggen kon zij hém in de gaten houden. Hmm dat leek haar wel het meest logische. Ze knikte en schraapte haar keel even. "Ja ga maar zitten." zei ze en knikte opzij. Ze schoof en stuk verder weg zodat ze bijna in de zon lag, maar wel zo ver mogelijk van de vreemde leeuw af. Ze legde haar kop op haar poten en keek naar het hoge gras. De wind blies het zachtjes heen en weer maar zorgde niet echt voor verkoeling. Het was warm, maar gelukkig had ze geen honger meer. Ze bleef de leeuw nauwlettend in de gaten houden. Ze was zeker niet van plan om in slaap te vallen..

[ flutjes sorry]
Terug naar boven Ga naar beneden
Treasure

avatar

Aantal berichten : 89

Feline profile
Leeftijd: 6 years
Partner: I life with myself ;3
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   zo sep 16, 2012 12:54 am

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
treasure
life isn't about love and hate
it is about fair

Een grijns sierde mijn lippen wanneer ik haar afwachtend in haar ogen aankeek. Ik zag haar een moment na denken. Ze verzette zich een aantal keer en keek om zich heen. Ik hoopte niet dat ze me weg stuurde aangezien ik dan zo een uur of twee verder had voor ik een lekker plekje had gevonden om te kunnen mokken op mijn knorrende maag. Nee, het was niet zo’n prettig idee. Wanneer haar stem begon te spreken duw ik mijn oren aandachtig naar voren. Mijn mondhoeken gleden nog wat verder omhoog. ”Bedankt...” Klonk mijn stem dankbaar. Ik stond op en liep naar de plek die ze me had toegewezen. Ver van haar vandaan. Ik liep een rondje en liet me vervolgens door mijn knieën zakken en legte mijn kop op mijn poten. Ik volgde de bewegingen die haar ogen maakte. Ik grinnikte zachtjes wanneer ik zag dat ze me nauwlettend in de gaten hield.

”gelijk heb je....” Bracht ik zuchtend uit. ”Leeuwen zijn niet te vertrouwen.” Ik sprak de woorden uit terwijl mijn gedachtes gingen naar mijn familie. Nee, die waren niet te vertrouwen, je kon ze met een gerust hart monsters noemen. Toch vroeg ik me dagelijks af hoe het leven er daar voor stond. Waarschijnlijk had pa ondertussen het hele land in zijn bezit. Waren alle leeuwinnen drachtig van hem en lag hij te slapen op zijn eeuwige koningsrots zoals hij dat noemde. Ik walgde bij het idee. Die man was doorgedraaid naar de dood van mijn moeder. Ik was het kort erna zat geweest om voor hem te moorden en leeuwen weg te ruimen. Ik hoop ooit alles recht te kunnen zetten. Maar nu lag ik nog onder een boom in de Savanne. Met een Leeuwin die me als bewaking strak in de gaten hield. ”Je mág me Treasure noemen als je wil...” Klonk mijn stem nonchalant. ”Maar het móét natuurlijk niet. Ik sta open voor een nieuwe variänt.” Klonk mijn stem vrolijk alsof ik haar houding niet in de gaten had.

**The same ;]
Terug naar boven Ga naar beneden
http://pipvl.deviantart.com
Alaya

avatar

Aantal berichten : 128

Feline profile
Leeftijd: 5 jaar en 6 maanden
Partner: I won't let you touch me, I will destroy you before you do it
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   zo sep 16, 2012 4:57 am

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]

alaya

It's not the load that breaks you down,
it's the way you carry it.




”Bedankt...” zei de leeuw en ging op de aangewezen plek liggen.
Ze schoof zacht opzij zodat de leeuw erbij kon gaan liggen. Nog steeds achterdochtig keek ze naar hem. ”gelijk heb je....” Zei de leeuw zuchten. ”Leeuwen zijn niet te vertrouwen.” Alaya fronste haar wenkbrauwen. Hij had wel gelijk, maar waarom sprak hij zo slecht over leeuwen? hij was er immers zelf een. Ze haalde haar schouders op. Hij gaf het zelf toe, dus hoefde zij het niet meer te doen toch? Ze legde haar kop op haar poten en keek vanuit haar ooghoeken naar de grote leeuw. ”Je mág me Treasure noemen als je wil...” Zei zijn stem nochalant. ”Maar het móét natuurlijk niet. Ik sta open voor een nieuwe variänt.” Zijn stem klonk vrolijk. Ze moest eventjes grinniken maar stopte ook gelijk weer. Waar was hij mee bezig?! Haar een beetje in proberen te palmen. Ze keek weer met een grimmig gezicht in de verte. Toen het een tijdje stil was keek ze opzij. Ze kon toch haar naam wel vertellen? Dat kon vast geen kwaad. Maar toch was ze bang dat hij het door zou vertellen aan de slechte troep. Dat zou beteken dat ze haar zouden vinden en komen doden, net zoals ze bij haar moeder hadden gedaan. Ze rilde bij de gedachte aan de troep en kreeg een droevige glans op in haar ogen. Ze sloeg haar ogen neer en verborg zo goed als kon haar kop voor Treasure. Kleine tranen druppelden op de grond. Ze veegde ze ongemerkt weg en ging weer rechtop zitten. Ze haalde een aantal keer diep adem. "Waarom zei je dat leeuwen niet te vertrouwen waren?" zei ze toen. Ze wilde het weten. Zij wist het wel, maar wist niet waarom hij het had gezegd. Ze keek voor het eerst in de ogen van de andere leeuw. Snel sloeg ze haar ogen weer neer. Elk mannelijk gezicht deed haar denken aan haar vorige troep. Ze ging even verliggen en liet zo per ongeluk een klein deel van haar litteken zien. Ze legde het puntje van haar donzige staart ervoor en ging weer verzitten. Toen pas zag ze de wond aan de schouder van de leeuw. Het leek op een hoef, waarschijnlijk een zebra. Ze slikte eventjes maar deed toch niets. Hij zag eruit alsof hij wel voor zichzelf kon zorgen dus zij zou het niet voor hem gaan doen. Ze legde haar kop weer op haar poten



Terug naar boven Ga naar beneden
Treasure

avatar

Aantal berichten : 89

Feline profile
Leeftijd: 6 years
Partner: I life with myself ;3
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   zo sep 16, 2012 5:21 am

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
treasure
life isn't about love and hate
it is about fair

Mijn mondhoeken gleden omhoog bij de reactie van de leeuwin. Ze leek duidelijk iets niet te willen. Mijn niet te willen vertrouwen. Ik kon haar geen ongelijk geven maar toch deed het ergens diep van binnen pijn in het lichaam van deze knuffelbeer. Plotseling zag ik haar stemming veranderde. Een laagje water legde zich over haar ogen heen. Ik keek haar vragen aan. Een kleine traan zag ik over haar wang rollen. Ik deed mijn best weg te kijken zodat ze zich niet bekeken hoefde te voelen. Ik besloot haar maar haar gang te laten gaan. Opnieuw liet ik mijn hoofd op mijn voorpoten zakken. Mijn ogen staarde duf vooruit. Ik vroeg me af wat haar zo bang maakte. Ze leek kortom angstig. Bang iemand te vertrouwen. Ze leek te denken dat elk beest zo vreselijk was. Wanneer ze rechtop ging zitten trok ik mijn kop omhoog. Afwachtend keek ik haar aan. Wanneer ik haar woorden hoorden zuchte ik. Deze vraag had ik aan kunnen zien komen. Ik haalde diep adem. ”Eigenlijk maakt het niet veel uit waarom ik het zij. Maar ik denk dat mijn verhaal het zal verhelderen.” Klonk mijn stem vriendelijk. Mijn ogen gleden naar de eindeloze horizon

”Je hebt goede leeuwen, maar helaas ook slechte leeuwen. Ik ben geboren als leiderszoon. Maar mijn ouders waren die slechte leeuwen. Ze hunkeren enkel naar macht. Ze willen de baas spelen. Ze willen kunnen doen wat ze willen.... Ik werd getraind om hun plek op te volgen. Wanneer ik drie jaar oud was moest ik gaan moorden. Ik moest andere leeuwen laten lijden. En als het niet genoeg was doden. Dat was voor hun de enige manier aan macht. Ik was jong en zag er geen kwaad van in. Maar toen overleed mijn moeder. Mijn vader wilde haar dromen waar maken. Hij draaide door. Steeds meer lijken. Steeds meer bloed tot ik het niet meer trok. Ik liep weg uit de hel...” Mijn stem stierf langzaam weg. Nu het uit mijn eigen mond klonk zag ik zelf dat ik het had gedaan. Ik had ook gemoord. ” Ik wil mijn best doen het ooit recht te kunnen zetten. Maar mijn daden waren vreselijk. Ik geloof niet dat het ooit goed gemaakt kan worden... Maar toch hoop ik ooit te kunnen leven in een troep zoals god het bedoeld heeft. In vrede, in evenwicht” Ik schudde mijn hoofd waarna ik mijn kop weer op mijn poten legde. Ik zag haar ogen op mijn litteken hingen. Ik mompelde wat onvoorstaanbaars dat in de richting kwam van ‘ stomme zebra ook’.

”Maar weet je... Mijn ouders waren slecht, en bloed en gedachte. Ik heb hun bloed, maar ik geloof dat elke leef, ongeacht het bloed zelf bepaald hoe het wil leven... Ik geloof er niet in dat je automatisch net zo zou moeten leven als je ouders... “ Klonk mijn stem vlug. Hopend dat ik haar niet bang had gemaakt met mijn verhalen en mijn daden. Maar ja, wat verwachtte ik ook? Ik vertel net tegen een leeuwin die bang is voor mannelijke leeuwen dat ik tientallen leeuwen heb gedood voor mijn ouders, en dat ik getraind ben hun plek op te volgen...
Terug naar boven Ga naar beneden
http://pipvl.deviantart.com
Alaya

avatar

Aantal berichten : 128

Feline profile
Leeftijd: 5 jaar en 6 maanden
Partner: I won't let you touch me, I will destroy you before you do it
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   zo sep 16, 2012 7:30 am

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]

alaya

It's not the load that breaks you down,
it's the way you carry it.




Na een lange stilte vroeg ze waarom hij dat had gezegd. Hij zuchtte bij het horen van haar woorden en ze fronste kort haar wenkbrauwen. Wat had ze verkeerd gezegd? Treasure haalde diep adem. ”Eigenlijk maakt het niet veel uit waarom ik het zij. Maar ik denk dat mijn verhaal het zal verhelderen.” Zijn stem klonk vriendelijk. Ze boog haar kop om hem in de ogen te kijken en zag dat die naar de horizon keken.

”Je hebt goede leeuwen, maar helaas ook slechte leeuwen. Ik ben geboren als leiderszoon. Maar mijn ouders waren die slechte leeuwen. Ze hunkeren enkel naar macht. Ze willen de baas spelen. Ze willen kunnen doen wat ze willen.... Ik werd getraind om hun plek op te volgen. Wanneer ik drie jaar oud was moest ik gaan moorden. Ik moest andere leeuwen laten lijden. En als het niet genoeg was doden. Dat was voor hun de enige manier aan macht. Ik was jong en zag er geen kwaad van in. Maar toen overleed mijn moeder. Mijn vader wilde haar dromen waar maken. Hij draaide door. Steeds meer lijken. Steeds meer bloed tot ik het niet meer trok. Ik liep weg uit de hel...” Mijn stem stierf langzaam weg. Nu het uit mijn eigen mond klonk zag ik zelf dat ik het had gedaan. Ik had ook gemoord. ” Ik wil mijn best doen het ooit recht te kunnen zetten. Maar mijn daden waren vreselijk. Ik geloof niet dat het ooit goed gemaakt kan worden... Maar toch hoop ik ooit te kunnen leven in een troep zoals god het bedoeld heeft. In vrede, in evenwicht” vertelde hij. Hij schudde toen zijn kop en legde het op zijn poten. Hij mompelde wat maar ze luisterde maar half. Ze dacht na over zijn woorden. Hij had dus ook geen fijn verleden gehad. Net als zij. Maar niet elke kat had echt huisje boompje beestje gehad. De meesten hadden ook een akelig verleden. Daarom kwamen ze vaak hier. Om op nieuw te kunnen beginnen. Ze hoopte niet dat de troep hier zou komen. Ze rilde weer eens bij die gedachte. Ze was hier gekomen in de hoop veilig te zijn. Ze hoopte dat ze hier nooit zouden vinden. Maar daar zou ze later wel achter komen.

”Maar weet je... Mijn ouders waren slecht, in bloed en gedachte. Ik heb hun bloed, maar ik geloof dat elke leef, ongeacht het bloed zelf bepaald hoe het wil leven... Ik geloof er niet in dat je automatisch net zo zou moeten leven als je ouders... “Zei hij snel. Ze knipperde een paar keer. Hij had wel gelijk. Hij hoefde inderdaad niet zoals zijn ouders te zijn. Als hij ervoor zou kiezen, dat hoopte ze niet, maar hij zou het wel kunnen doen. Maar gelukkig had hij dat niet gedaan. Het deed haar goed om te weten dat er niet alleen slechte leeuwen waren. Toch voelde ze zich nog steeds onzeker. De leeuw was dus wel getraind om zijn ouders op te volgen. Misschien koos hij er toch voor.. Nee dacht ze en schudde haar hoofd. Dat zou gewoon stom zijn.. Toch..?

Ze schraapte haar keel eventjes. "Je hebt gelijk." zei ze toen. "Je hoeft inderdaad niet automatisch te leven als je ouders." Ze richtte haar ogen op de horizon. De zon zakte steeds verder weg. Er was redelijk veel tijd verstreken sinds Treasure naast haar was komen zitten. De middag was al voorbij en de avond naderde. Ze hield van de avond. Het was echt een tijd voor haar. De zon kleurde de lucht van lichtblauw naar roze. Ze zuchtte eventjes. Op deze momenten mistte ze haar moeder echt. Meestal keek ze met haar moeder naar de zonsondergang. Dan spraken ze over haar vader, waar die nu was. Maar nu was ze niet meer met haar moeder. Die was dood, al een hele tijd. En zij moest er maar mee leren leven. Ze gluurde naar Treasure. "Alaya" zei ze toen plots en glimlachte mager. "Mijn naam is Alaya."


Terug naar boven Ga naar beneden
Treasure

avatar

Aantal berichten : 89

Feline profile
Leeftijd: 6 years
Partner: I life with myself ;3
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   zo sep 16, 2012 9:01 am

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
treasure
life isn't about love and hate
it is about fair

Ik dacht na over mijn woorden. Het klonk net alsof ik zelf het monster was. Schamend kroop ik wat verder van haar vandaan. Ik legte mijn kop op mijn pootte en staarde glazig naar boven. Mijn ogen stonden op de horizon gericht waar de zon naar beneden zakte. De lucht was veranderd van lichtblauw naar een kleurenfestijn. Ik slaakte een zucht en keek haar een moment schuldbewust aan. ”Leeuwin, ik zou willen dat ik een vrolijk verhaal kon vertellen over mijn vader waar ik trots op was en mijn moeder die me elke avond rond deze tijd instopte tussen haar voorpoten... Helaas denk ik dat liegen niet goed is, zeker tegen iemand die blijkbaar al nare ervaringen erover heeft...” Klonk mijn fluwelen stem kalm en laag. Ik draaide mijn oren naar haar toe wanneer ze begint te praten. Je hebt gelijk." zei ze toen. "Je hoeft inderdaad niet automatisch te leven als je ouders." Opgelucht haar ik adem. Ze was gelukkig niet bang voor me geworden, of meer dan ze al was. Ik trok mijn linker mondhoek grijnzend omhoog terwijl ik haar een paar seconde aankijk. Maar al vlug draai ik mijn hoofd terug naar de horizon.

Een aantal lange stille secondes breken aan. Maar het was niet een nare stilte. Het was een fijne stilte. Om na te denken of om gewoon van het geweldige zicht te genieten. Wanneer ik haar stem hoor draai ik mijn rechteroor in haar richting. "Alaya" zei ze. "Mijn naam is Alaya." Klonk haar stem. Ik keek haar een moment aan. ”Alaya... Leuk jou op deze avond te ontmoeten” Klonk mijn stem grijnzend. Ik had het gevoel alsof ze me eindelijk begon te vertrouwen. Enkele secondes keek ik haar aan in haar diepe ogen. ”Alaya is een naam die me perfect in de oren klinkt...” Klonk mijn stem zacht. Nog net geen fluistering. Maar wel in die riching. Ik schudde mijn manen op een licht charmante manier door elkaar. Niet dat die bedoeling erachter schold. Maar het ging gewoon vanzelf.


Terug naar boven Ga naar beneden
http://pipvl.deviantart.com
Alaya

avatar

Aantal berichten : 128

Feline profile
Leeftijd: 5 jaar en 6 maanden
Partner: I won't let you touch me, I will destroy you before you do it
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   ma sep 17, 2012 6:05 am

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]

alaya

It's not the load that breaks you down,
it's the way you carry it.




Ze gluurde naar Treasure. "Alaya" zei ze toen plots en glimlachte mager. "Mijn naam is Alaya." Hij keek haar een moment aan. ”Alaya... Leuk jou op deze avond te ontmoeten” zei hij grijnzend. Voor het eerst in maanden lachte ze nu hardop. Haar tanden waren te zien en haar mondhoeken krulden omhoog. "Ook leuk om jou te ontmoeten Treasure" zei ze. Ze begon hem beetje bij beetje te vertrouwen. Het was nog steeds niet veel en ze was nog steeds achterdochtig, maar het viel mee. Ze had het gevoel dat ze hem niet meer zo goed in de gate hoefde te houden. Misschien heel af en toe maar meer niet. Magere seconden keek hij haar weer in in haar gouden ogen en ze voelde zich lichtelijk ongemakkelijk. De vorige keer dat een mannetje dat had gedaan. Ze rilde weer kort bij die gedachte, maar zette het gauw weer van haar af. De avond was te mooi voor vroegere nachtmerries.
”Alaya is een naam die me perfect in de oren klinkt...” Zei Treasure zacht. Het was nog net geen fluistering en ze keek hem aan. Hij schudde met zijn manen en het zag er charmant uit. Snel keek ze weer naar beneden. Ze had gehoopt dat ze daar tegen bestendig was, maar ze was dat toch minder dan gedacht. Ze keek weer opzij en glimlachte lichtjes. Toen zag ze weer de wond. Die zag er akelig uit en ze stond op. Haar litteken was nu zichtbaar voor de liggende leeuw en ze hoopte dat hij het niet zou zien. Maar alleen een blinde kon het niet zien. Ze haalde onverschillig haar schouders op maar het kon haar eigenlijk wel degelijk schelen. Ze liet het alleen niet merken. Dat litteken had haar gemerkt voor de rest van haar leven..

Ze deed een paar stappen richting Treasure. "Je kunt maar beter dit verzorgen. Anders ontsteekt het" zei ze en gaf hem een klein duwtje. Met haar poot voelde ze zacht rondom de wond. Haar moeder had haar dingen geleerd over helen van dieren. Tot op de dag van vandaag had ze er veel aan gehad. Als het niet aan haar moeder had gelegen, was haar litteken nog groter geweest.. Ze beet even op haar lip. Elke keer dacht ze weer aan haar moeder en elke keer werd ze weer meer droevig. Ze probeerde het van haar af te zetten en keek weer naar zijn wond. Op de savanne was het moeilijk dingen te vinden om wonden te verzorgen maar dankzij haar goede jagers neus rook ze de dingen toch. Ze was geboren met het element wind. Ze was dus een geboren jager. Haar neus was verder ontwikkeld dan andere katten en ze was er erg dankbaar voor. Ze duwde Treasure op zijn zij zodat ze er makkelijker er bij kon. Ze lachte eventjes maar werd al gauw weer serieus. Ze legde voorzichtig de pijnstillende planten erop. Ze kauwde op een stuk gedroogde bast van het kleine boompje en legde ook dat erop. "Niet aankomen, dan gaat de pijn vanzelf weg" zei ze en ging weer een eindje van hem af liggen. Ze legde haar kop weer op haar poten en keek naar de zon, die nu helemaal onder de grond was verdwenen.


Terug naar boven Ga naar beneden
Treasure

avatar

Aantal berichten : 89

Feline profile
Leeftijd: 6 years
Partner: I life with myself ;3
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   wo sep 19, 2012 9:28 am

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
treasure
life isn't about love and hate
it is about fair

Mijn mondhoeken krulde langzaam maar zeker op een iets wat speelse manier omhoog wanneer ik haar naam hoorde. Ze begon me langzaam maar zeker te gaan vertrouwen. “Alaya” Een mager glimlachje sierde haar lippen. “Mijn naam is Alaya” Na mijn woorden ontsnapte een lach haar keel. Ik vroeg me af of ze dit wilde, of dat ze het gewoon niet tegen kon gaan. Haar vlijmscherpen tanden werden bij haar lach lichtjes ontbloot. Haar lach was aanstekelijk. Het was de sfeer die lachen over het algemeen met zich mee nam. Één lach kon de hele sfeer van de avond veranderen. Ik bestudeerde haar ogen. Ze leek me nog niet volledig met elk cel in haar lichaam te vertrouwen, maar wel iets. Ik merkte het aan haar houding. Haar lichaam dat er wat meer ontspannen bij lag, en haar ogen die niet strak en nauwlettend op me gericht stonden. Wanneer ze haar schouders ophaalt kijk ik haar vragend aan. Mijn ogen speuren over haar lichaam. Maar al snel zag ik het grote litteken dat als een tatoeage op haar lichaam stond gegraveerd. Mijn ogen keken naar mijn zij. Naar de hoef afdruk die ik waarschijnlijk ook de rest van mijn leven met me mee zal dragen. En dankjewel, een souvenir aan een mislukte jacht.

Wanneer ik haar in mijn richting zie lopen trek ik mijn lichaam overeind en ga zitten. Mijn staart netjes om mijn lichaam heen gedraaid. "Je kunt maar beter dit verzorgen. Anders ontsteekt het" klonk haar stem waarna ze me een zacht duwtje gaf. Ik zag haar kijken naar mijn wond en kort erna haar poot opleggen. ”Het valt vast wel mee...” Klonk mijn stem als poging het weg te wuiven. Het was nou niet een bepaald ‘stoer’ litteken. Niet van een gevecht, ofnouja, een gevecht met mijn voedsel. Vragend volgde ik haar bewegingen. Ze wist duidelijk waar ze mee bezig was. Haar ogen zochten de omgeving af, zoekend naar iets. Ze snoof is luid en duwde me toen een stukje opzij. Ik besloot haar gewoon haar gang te laten gaan en niet tegen te gaan spreken. Een etterende wond was nou eenmaal niet altijd even prettig. Ik keek nieuwsgierig toe hoe ze de helende plek erop legde. "Niet aankomen, dan gaat de pijn vanzelf weg" Verbaasd keek ik haar na. Mijn ogen bleken enkele secondes op de hoefafdruk gericht waarna ik grijnsend haar aan kijk. ”dat doe je goed, daar kan ik nog is wat van op steken” Klonk mijn stem grinnikend. Ik dacht aan de clan die ik sinds een aantal dagen leidde. Het was de bedoeling dat ik leden zou werven. Maar ik vroeg me af of Alaya dat wel wilde? Misschien wilde ze op zichzelf leven, zelf de wereld ontdekken. ”Alaya,... Misschien heb je het wel gehoord, maar ik leid een aantal dagen een nieuwe clan Ufalme...” Klonk mijn stem hoopvol. ”Zou je je in Ufalme willen vestigen als Béta leider?” Klonk mijn stem hoopvol.




Terug naar boven Ga naar beneden
http://pipvl.deviantart.com
Alaya

avatar

Aantal berichten : 128

Feline profile
Leeftijd: 5 jaar en 6 maanden
Partner: I won't let you touch me, I will destroy you before you do it
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   do sep 20, 2012 8:08 am

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]

alaya

It's not the load that breaks you down,
it's the way you carry it.



"Niet aankomen, dan gaat de pijn vanzelf weg" zei ze en ging weer een eindje van hem af liggen. Ze legde haar kop weer op haar poten en keek naar de zon, die nu helemaal onder de grond was verdwenen. Treasure leek verbaasd te kijken maar voor haar was het volkomen normaal geworden. Hij keek even naar zijn gespierde schouder en toen weer terug naar haar. Hij grijnsde en zei "Dat doe je goed, daar kan ik nog is wat van op steken" Alaya perste er een klein lachje uit. Ze had meer gelachen dan ze in eeuwen had gedaan. En al helemaal bij een mannetje. Hoewel ze er maar erg weinig was tegen gekomen de laatste tijd. Ze ging ze liever uit de weg. Maar toch was ze Treasure tegen gekomen, en eerlijk gezegd, echt spijt had ze niet.
Het bleef een tijdje stil, maar het was geen ongemakkelijke stilte. Eerder een vredige stilte. Het enige wat je nog kon horen was het oehoe van een uil dat dicht bij hun op een tak zak. Alaya keek er naar toen de leeuw plots begon met praten. Ze richtte haar ogen weer op die van Treasure. ”Alaya,... Misschien heb je het wel gehoord, maar ik leid een aantal dagen een nieuwe clan Ufalme...” zei hij en ze hoorde dat hij hoopvol klonk. Ze had gehoord van de clan. Via via dan. Liever ging zij zelf clans uit de weg. Nare herinneringen.. Ze keek Treasure weer aan en hij ging verder. ”Zou je je in Ufalme willen vestigen als Béta leider?” Ze verslikte zich even. Béta leider. Dat was de een na hoogste rang. Die hielden een oogje in het zeil en beslisten voor delen mee met de Alpha. Ze verwonderde zich erover dat hij haar zo'n hoge rang had aan geboden. Hij kende haar immers nog maar net. Maar toch voelde het vertrouwd om met hem om te gaan. Hoewel haar angst nog diep van binnen af en toe weer opborrelde, ze probeerde het zo goed zo kwaad mogelijk weg te stoppen. Dan zou ze niet meer alleen zijn. En ze zou Treasure kennen. Hij was de leider en zou er vast niet voor zorgen dat het weer zo'n clan zou worden als waar ze eerst in zat. Maar die leider was door en door slecht geweest. Treasure kon dat misschien ook worden maar fel hoopte ze van niet. Er was nauwelijks ergens nog een feline te bekennen met een goed hart.
Ze keek naar beneden. "Wow" ademde ze uit. "Je overvalt me wel een beetje" zei ze en keek kort naar Treasure. Daarna keek ze gelijk weer naar de grond. Het hoge gras omlijste haar poten en het leek plots erg interessant. "Ik ben al eerder in een clan geweest." begon ze aarzelend. Iemand iets vertellen over haar verleden viel haar zwaar en was moeilijk. Maar ze besloot toch het te doen. "En dat liep niet zo goed af" en ze wees kort naar haar buik. Het grote litteken was haast een tatoeage en ze wist dat die daar voor eeuwig zou blijven. Ze keek naar Treasure en glimlachte. "Weet je zeker dat je mij wilt als Béta?" zei ze en keek snel weer naar beneden. Ze was geschokt. Nog steeds geschokt dat hij haar überhaupt had gevraagd. Niemand vroeg haar ooit wat. Haar mening was niets waard volgens de slechte clan.. Ze vergat de clan veel liever. Maar als Béta telde je menig wel degelijk. Je was hoog in rang en dat was een eer voor haar. Ze twijfelde maar wist wel wat ze wilde..

- Erg flut sorry :s -



Terug naar boven Ga naar beneden
Treasure

avatar

Aantal berichten : 89

Feline profile
Leeftijd: 6 years
Partner: I life with myself ;3
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   zo sep 23, 2012 2:12 am

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
treasure
life isn't about love and hate
it is about fair

Ze leek duideljjk overdonderd door mijn vraag. Maar was het gek, hoe vaak werd je gevraagd om Beta te worden in een clan? Niet vaak in ieder geval. Ze twijfelde... Ze had duidelijk niet de beste herinneringen aan een clan. Meelevend keek ik haar aan, zonder te weten waar het exact over ging. "Wow" ademde ze uit. "Je overvalt me wel een beetje" zei ze en keek kort naar Treasure. "Ik ben al eerder in een clan geweest."begon ze aarzelend. "En dat liep niet zo goed af" en ze wees kort naar haar buik. Mijn ogen gleden naar het litteken dat in haar huid stond gegraveert. Ik schudde nonchalant mijn hoofd. Hoe veel littekens droeg ik wel niet op mijn lichaam? Weet je zeker dat je mij wilt als Béta?" zei ze en keek snel weer naar beneden. Ik zuchte terwijl ik een antwoord probeerde te bedenken. ”Alaya... Ik heb al snel genoeg gezien dat je wat vreselijks hebt meegemaakt. Als je wil ben ik één en al oor voor je. Maar ik begrijp het ook als je het voor je wil houden...” Klonk mijn stem terwijl mijn ogen wendde naar de horizon waar gaan zon meer te zien was. Enkel een nog wat rode kleur van de laatste zon verlichting.

”Alaya, ik vind het vreselijk hoe het gaat met de feline van tegenwoordig. Ze hunkeren enkel nog naar macht. Geen één heeft een goed hart. En ik geloof in je, ik geloof dat jij je taak niet zal misbruiken, ik geloof in je eerlijkheid. Ik geloof dat jij degene bent die we nodig hebben...” klonk mijn stem om het haar uit te leggen. De leeuwin was duidelijk nog iets van slag wat mijn mondhoeken omhoog liet krullen. Een zachte grinnik verliet mijn lippen. ”en?” klonk mijn fluwelen stem hoopvol. ”Wil je het doen?”


**Flutje :c

Terug naar boven Ga naar beneden
http://pipvl.deviantart.com
Alaya

avatar

Aantal berichten : 128

Feline profile
Leeftijd: 5 jaar en 6 maanden
Partner: I won't let you touch me, I will destroy you before you do it
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   zo sep 23, 2012 2:24 am

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]

alaya

It's not the load that breaks you down,

it's the way you carry it.




Weet je zeker dat je mij wilt als Béta?" zei ze en keek snel weer naar beneden. ”Alaya... Ik heb al snel genoeg gezien dat je wat vreselijks hebt meegemaakt. Als je wil ben ik één en al oor voor je. Maar ik begrijp het ook als je het voor je wil houden...” zei hij en ook Treasure keek weg. Ze slikte even. Ach als ze bij de clan zou komen, zou ze net zo goed haar verhaal kunnen vertellen toch? Toch bleef ze stil. Het viel haar zwaarder dan ze had gedacht. ”Alaya, ik vind het vreselijk hoe het gaat met de feline van tegenwoordig. Ze hunkeren enkel nog naar macht. Geen één heeft een goed hart. En ik geloof in je, ik geloof dat jij je taak niet zal misbruiken, ik geloof in je eerlijkheid. Ik geloof dat jij degene bent die we nodig hebben..." zei hij en ook Alaya knikte. 'Klopt' zei ze zachtjes. Weer een stilte. ”en?” klonk zijn fluwelen stem hoopvol. ”Wil je het doen?” Ze keek voor het eerst in een periode weer naar boven naar de zon. Toen keek ze weer naar Treasure en glimlachte nu warm. Dit keer meende ze het ook echt. 'Ja' zei ze. Ze voelde zich gelijk beter maar ook een zware druk op haar schouders. De Béta leaders zijn na de alpha de baas. Ze moeten er voor zorgen dat iedereen zich aan de regels zou houden.
Ze slikte even. Het was en bleef een grote verantwoordelijkheid.. Maar toch. Een onderbuik gevoel zei haar dat het allemaal goed zou komen. Ze was sterk genoeg daarvoor. Ze glimlachte weer naar Treasure en voelde zich beter dan ze in maanden had gedaan. Ze sprong plots op en liep naar Treasure. Toen ze voor hem stond maakte ze elegant een buiging. 'Dus leider' zei ze uitdagend en grijnsde. 'Wat heb je voor je nieuwe Béta in petto?' Ze zou later haar verhaal wel vertellen.

~ Same here x3 ~

Terug naar boven Ga naar beneden
Treasure

avatar

Aantal berichten : 89

Feline profile
Leeftijd: 6 years
Partner: I life with myself ;3
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   zo sep 23, 2012 4:53 am

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
treasure
life isn't about love and hate
it is about fair

“Ja” Klonk haar stem. Het kwam er niet meer zo twijfelend uit als haar vorige woorden. Ik voelde mijn hart een sprongetje maken. Alaya was in. Ik had een nieuwe Béta leider die ik kon vertrouwen. Haar verhaal was iets wat me interesseerde. Maar ik kon haar niet dwingen. Z zal het zeggen als ze er klaar voor was. Dat wist ik zeker. Maar ik zag ook aan haar dat ze nu al bang was fouten te maken. Het leiderschap was een grote taak, zoals ze het voelde. Maar ik vind persoonlijk dat leiders niet nodig zouden moeten zijn. Maar helaas liep niet alles uit zichzelf perfect en waren er leiders nodig het te ordenen en in de gaten te houden. ”Je zal geen spijt krijgen mevrouw de leider...” zonder dat ik het wilde krulde mijn mondhoeken speels omhoog.

Verrast keek ik naar Alaya die op sprong en in één beweging een elegante buiging voor mijn neus maakte. 'Dus leider' zei ze uitdagend en grijnsde. 'Wat heb je voor je nieuwe Béta in petto?' Het was waarschijnlijk het uitdagende en vrolijke dat me deed lachen. Het gaf een prettige sfeer aan me over. Ik beet nadenkend op mijn lip wanneer ik naar de horizon staarde. Zogenaamd nadenkend. Snel draaide ik me in de richting van Alaya die me uitdagend aankeek. Mijn mondhoeken krulde speels omhoof, uitdagend. Plotseling sprong ik ver op. Ik duwde met mijn grote lichaam Alaya plat tegen de grond. Ik zag duidelijk dat ze geschrokken was door mijn beweging. Een lage grom verliet mijn keel wat overging in een grinnik. ”Zeg , Béta leider, laat maar is zien hoe sterk je bent” Klonk mijn stem terwijl ik triomfantelijk mijn poot tegen haar lichaam duwde...


Terug naar boven Ga naar beneden
http://pipvl.deviantart.com
Alaya

avatar

Aantal berichten : 128

Feline profile
Leeftijd: 5 jaar en 6 maanden
Partner: I won't let you touch me, I will destroy you before you do it
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   zo sep 23, 2012 6:15 am

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]

alaya

It's not the load that breaks you down,

it's the way you carry it.




Toen ze voor hem stond maakte ze elegant een buiging. 'Dus leider' zei ze uitdagend en grijnsde. 'Wat heb je voor je nieuwe Béta in petto?' zei grijnsde speels. Ook al was ze volwassen, elke leeuw mocht nog wel een keertje een welp zijn. Treasure beet op zijn lip en deed alsof hij nadenkend naar de horizon staarde. Ze grinnikte en was blij dat hij mee deed. Snel draaide hij zich plots in de richting van de leeuwin. Hij sprong op haar en zijn grote lichaam drukte haar plat tegen de grond. Ze knalde met een zachte 'oef' op de grond. Ze keek geschrokken op. Toch was ze af en toe nog bang dat hij haar iets zou aan doen. Hij was namelijk groot en sterk. Dat hij zo boven op haar stond gaf haar toch een akelig gevoel. Maar ze vertrouwde hem. Het was hem toch gelukt haar vertrouwen te winnen, en dat was maar bij weinigen gelukt. Een lage grom kwam uit zijn keel en het ging over in een gegrinnik. Ook Alaya grijnsde breed. ”Zeg , Béta leider, laat maar is zien hoe sterk je bent” zei hij en hij drukte zijn poot tegen haar lichaam. Alaya grinnikte. Ze probeerde een plannetje te bereiden in haar hoofd. Ze kneep haar ogen dicht en haar poten hingen boven haar buik. 'Nee doe me geen pijn' jammerde ze. Ze wachtte kort en toen hij het het minst verwachte, slingerde ze hem eraf. Ze lachte hard en sprong weg van de grote leeuw. Ze cirkelde een rondje om hem heen en keek sluw naar hem alsof hij op het punt stond om op gegeten te worden door haar. Ze probeerde ervoor te zorgen dat de leeuw duizelig zou worden. Toen ze er van overtuigd was dat dit het geval was takelde ze hem. Haar lichaam knalde tegen dat van hem en ze rolden een paar meter verder. Het was nu nacht en het werd langzamerhand steeds koeler. Ze rolden gezamelijk onder de bescherming van de boom vandaan en in het open veld. Ze lachte harder en langer dan ze in eeuwen had gedaan. Zij zette dit keer haar poten op zijn grote borstkas en grijnsde breed. 'Sterk genoeg?' zei ze uitdagend.


Terug naar boven Ga naar beneden
Treasure

avatar

Aantal berichten : 89

Feline profile
Leeftijd: 6 years
Partner: I life with myself ;3
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   za sep 29, 2012 10:14 pm

Treasure schreef:
[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]
treasure
life isn't about love and hate
it is about fair


Ik wachtte rustig af op haar actie. Bij haar woorden bulderde ik in een lage lach uit. Ik had leeuwen kennis, ik kon verwachten dat ze in actie zou komen. Echter was mijn reactie vermogen niet zo snel als dat van haar. Met een sterke duw kwam ze overeind en duwde mijn lichaam om waardoor we door het hoge savannegras rolde. Het prikken in mijn rug was niet iets waar ik me nu aan ergerde. Wanneer ik haar poten stevig tegen mijn borstkast voel worden verlaat een snuif mijn keel. ”Wie denk je wel dat je bent, zomaar de lleider van je af gooien!” Klonk mijn stem lachend. “Sterk genoeg?” Klonk haar stem uitdagend. ”Het kan ermee door ... “ Klonk mijn stem grinnikend iets wat plagend.

Ik rol onder haar poten vandaan en ga plechtig zitten. Mijn neus geheven in de lucht. ” Ik weet dat je het waard ben, en dat je het kan…” Klonk mijn stem oprecht, bijna liefdevol. ”Je zal me niet teleurstellen neem ik aan?” Grijnsde ik uitdagend. Mijn ogen stonden vurig, -uitdagend en speels-.

**Flutje, sawwry

Terug naar boven Ga naar beneden
http://pipvl.deviantart.com
Alaya

avatar

Aantal berichten : 128

Feline profile
Leeftijd: 5 jaar en 6 maanden
Partner: I won't let you touch me, I will destroy you before you do it
Overtuiging:

BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   zo sep 30, 2012 2:43 am

[Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om deze afbeelding te kunnen zien.]

alaya

It's not the load that breaks you down,
it's the way you carry it.




Ze drukte haar poten stevig op de borstkas van de grote leeuw. Ze grijnsde toen hij snoof. "Wie denk je wel dat je bent, zomaar de leider van je afgooien!" klonk zijn stem met een lachje. Weer lachte ze en al haar scherpe tanden glommen in het maanlicht. "Sterk genoeg?" was de vraag die ze stelde. "Het kan ermee door ..." zei hij en ze hoorde de plagende ondertoon. Ze grijnsde weer en lachte voluit met haar hoofd hoog in de lucht.
Treasure rolde onder haar poten vandaan en ging plechtig zitten. Ook Alaya plofte naast hem neer en hief haar kop trots hoog in de lucht. "Ik weet dat je het waard ben, en dat je het kan.." zei hij. Zijn stem klonk oprecht en haast liefdevol. "Je zal me niet teleurstellen neem ik aan?"
Grijnsde hij uitdagend. Alaya lachte weer en sprong zo energiek en soepel als een jonge welp op. Ze belandde voor de grote leeuw en maakte een overdreven diepe buiging. "Natuurlijk niet mijn leider" zei ze met haar hoofd laag. Toen gluurde ze vanuit haar ooghoeken naar Treasure en grinnikte duivels. Het was lang geleden dat ze ooit had gespeeld, laat staan met een andere leeuw. Soms toen ze nog jong was geweest, speelde ze met haar prooi die ze net had gedood. Dan fantaseerde ze dat het een andere leeftijdsgenoot was. Maar nu ze in de clan zat, wist ze dat dat niet meer nodig zou zijn. Want ze was met andere felines. Hoewel ze dat nog steeds spannend vond, wist ze zeker dat Treasure wel zou oppassen met wie hij allemaal in de clan toe liet. Alleen felines die goed gezind waren, dat wist ze zeker. Toch kreeg ze een kriebelend gevoel in haar buik als ze aan de clan dacht. Ze vroeg zich diep af wanneer ze aan de nieuwe clan dacht. Ze voelde zich opgewonden als een welpje en voelde zich in tijden meer relaxed dan ze ooit had gedaan. En dat had ze te danken aan de grote leeuw voor haar. Ze richtte haar gouden ogen op die van en glimlachte nu warm. Ze liep wat dichterbij naar de Treasure. Ze voelde zich al zenuwachtiger worden, maar verdrukte het diep weg. Ze stapte voorzichtig dichterbij en drukte haar kop tegen die van hem. "Dank je Treasure, voor alles.." fluisterde ze oprecht. Toen stapte ze weer achteruit en sloeg haar ogen neer.

[Omg same here]


Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: I´m alone again, or not?   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
I´m alone again, or not?
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Midden :: OPEN VLAKTE-
Ga naar: