Get it down

Ga naar beneden

Get it down

Bericht van Kayne op zo sep 16, 2012 10:06 am

Diepe pootafdrukken stonden er in de grond. Ze leken te rennen maar al snel oom weer te gaan lopen. Het leek op een jacht, of iets wat daarop leek. Een staart die hard om zich heen sloeg en twee oren die gealumeerd rond draaide. Zijn ogen strak naar het beestje gericht. Het beest was nu al twee keer onsnapt aan zijn klauwen. Nes, in jagen was hij niet de beste. Vechten daarintegen kon hij goed, teminte. Voor een 1-jarige tijger. Zijn naam, Kayne. Zijn lichaam bijna op de grond. Hij lag helemaal stil. Ik zette zijn poten stil zo neer dat hij zich makkelijk en sterk kon afzetten. Hij slikte even. Nou zou hin het beest krijgen. Hij knipperde even en luisterde scherp. Maar verder lag hij nu doodstil. Zijn ademhaling ging langzamer. Hij slikte nog een keer. Deze keer mocht hij niet ontsnappen.
Hij zette zich af en vloof richting het beest. Het schrok zich dood en begon hard te rennen. Een diepe grom verliet zijn bek. Het was een hert waar hij achteraan zat. Zijn uithaal was weer fout afgelopen. Hij wist dat als hij achter het dier aan ging rennen, hij zeker een waar trappen kreeg. Hin was nog jongen, misschien kwam het jagen vanzelf. Hij keek het beest na. Dan werd het maar weer een konijn. Hij moest toch ooot een hert kunnen vangen. Ze ademhaling ging al weer normaal en zijn oren stonden strak naar voren. Hij gromde even. Hij zou zo wel even een konijn vangen om zichzelf met iets te vullen. Nu eerst naar de rivier om iets te drinken. Iets wat niet weg rende en hem geen schade toe kon brengen. Langzaam kwamem zijn poten in beweging, opweg naar de rivier.
Kayne's poten lieten toch best diepe pootafdrukken achter voor een tijger van zijn formaat. Hij was namelijk nog niet volgroeid maar ook geen welp meer. Hij was het teminste niet meer in zijn gedachtes. Hin zat nu al zeker 4maanden zonder ouders, hij had zich dus al een behoorlijke tijd levend kunnen houden. Hij had gedaan wat zijn oiders niet hadden kunnen doen. Hij had gevochten voor zijn leven. Hij zag het water langzaam in zich komen. Hij had dorst. Misschien lukte daarom zijn jacht op het hert niet. Een tweede grom verliet zijn bek. Hij keek in het water naar zichzelf. Dit was hij, een tijger waaraan je duidelijk zag dat hij zich redde, maar waar je ook duidelijk aan zag dat hij zich zonder ouders moest doen. Hij ging zitten en begon te drinken.
Na een kleon tijdje drinken tilde hij, zijn kop op en keek achter zich. Hij luisterde scherp. Hij hoorde er toch echt wat. "wat moet je" gromde hij. Hij stond op en keek rond. Wat moest het, wat was het en een betere vraag, waar was het.

-For now Cicely
avatar
Kayne

Aantal berichten : 199

Feline profile
Leeftijd: 1 year on this freking world
Partner: ♧I will let you feel how it is to die
Overtuiging:

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Get it down

Bericht van Cicely op zo sep 16, 2012 7:01 pm


cicely

Life in not measured by the breathes we take
but the moments, that take our breath away

Cicely stond in een redelijke sluiphouding, haar ogen waren strak gericht op een wit pluizebolletje een heel stuk verder weg, de meeste Tijgers, Leeuwen, Jaguars, of Panters zouden het dier vast niet zien van af dit punt. Nou zij dus wel. Dit had iets te maken met haar geboorte element, Fire. Dat was haar verteld toen ze nog een paar maanden jonger was. Dat hadden haar ouders haar nog bijgebracht. Maar die waren dood. Huilen er om, of piekeren deed ze niet meer, ze had het geaccepteerd en een plekje gegeven, waardoor het makkelijk draagbaar was. Natuurlijk had ze liever gehad dat haar ouders nu bij haar stonden te verbeteren met hoe ze stond, zeggen dat haar poot iets meer naar voren moest en haar kont lager of zo. Maar die waren er niet. Dus moest ze het zelf doen. Al had ze ook Kioni die haar trainde en ook de zorg op zich had genomen, alleen had ze duidelijk begrepen dat Kioni niet een haar bal vast aan d'r reet wou hebben, kort om, ze had geen zin om telkens een welp om d'r heen te hebben, maar Cicely bleef wel in de buurt, dus als er iets was, dat ze niet een hele middag onderweg moest zijn om er eindelijk te komen, of een hele dag, of wat dan ook. Maar oké. Cicely begon wat sneller, tikkeltje luidruchtig in de richting van het witte pluizebolletje te sluipen, naarmate ze dichterbij kwam, hoe zachter ze ging lopen. Haar houding moest echt verbeterd worden, maar dat kwam van zelf, met de tijd, tenslotte was ze nog maar jong, en het was al goed dat ze kón jagen, niet dat het altijd lukte. Op een bepaalde afstand, dicht genoeg bij het dier om te kunnen springen hield ze stand. Ze wiebelde even met haar billen en sprong toen in een lenige vorm om hoog, ze haakte het konijntje aan haar klauwen en smeet het dier tegen de boom aan. Het had anders gemoeten, besefte ze, want nu was meteen ook al het prooi in de omgeving weg, jammer dan. Ze draafde naar het konijn en sprong er op. Ze beet in de nek, maar niet direct in de slag ader, dus beet ze nog een keer, de tweede keer was het wel raak. Met het konijntje in haar bek liep ze naar een beschut plekje om het dier op te eten, toen dat gedaan was kwam ze weer te voorschijn, en stapte ze op een takje. "wat moet je," hoorde ze toen. Cicely spitste haar oren en versmalde haar geel/goud gekleurde ogen tot spleetjes. Toen zag ze, misschien een paar pootstappen verder op een andere tijger staan. Zou ze weg gaan? Nee. Ze was te nieuwsgierig. Tenslotte was ze toch lenig genoeg om tijdens het vluchten een boom in te schieten. Monkey-Tiger, that was she. Ze liep er op af. 'Tja, wat ik moet, zeg jij het maar,' zei ze een tikkeltje brutaal terwijl ze naar de andere tijger keek. Een mannetje. En hij was misschien maar vier maanden ouder, dus zo'n gigantische bedreiging was het nou ook weer niet.
avatar
Cicely

Aantal berichten : 537

Feline profile
Leeftijd: 6 Months
Partner: The last time I'd saw you, was the time you closed your eyes with a tear...
Overtuiging:

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Get it down

Bericht van Kayne op zo sep 23, 2012 3:56 am

Zijn ogen stonden strak gericht op het dier. Waarschijnlijk voelde het dat hij er zat of was hij net zichtbaar, in ieder geval rende het weg. Hij vervloekte zichzelf even. Hij kon goed luisteren door zijn geboorte element maar jagen ging moeizaam. Hij haalde dan ook niet zovaak een beest naar beneden. Enkel konijnen en af en toe een rat. Maar herten en zwijnen gingen moeilijk. Hij sprong op en zette zich met volle kracht af. Hij moest het beest vangen, hij moest toch leren hoe hij het goed moest doen. Helaas waren herten ook wel gemaakt om te vluchten en te rennen en tijgers dus niet. Hij gromde even en keek naar zijn poten. Hij kon ook goed vechten maar jagen werd niets. Hij moest erop letten dat hij tijdens het rennen zijn poten goed neerzette, de weg voor hem en natuurlijk waar het hert zelf heen ging. Hij keek naar het hert dat steeds verder weg raakte. Hij liet zijn passen langzamer gaan. Het had geen zin, Hij was te langzaam en als hij er wel heen ging zou hij een heel aantal rake trappen krijgen voordat het dood was, en dat kon nogal schade toebrengen. Hij gromde even, dat werd weer konijn voor eten. ou ja, hij was nog jong dus dat kwam zeker weten wel goed. Hij draaide zich om en rekte zich even uit. Langzaam zette hij zijn poten in beweging richting de rivier. Hij had dorst.
Langzaam kwam de riveir in zijn zicht. Hij grijnsde even. Hij bleef even wachten in de schaduw van de bomen maar liep toen de zon in. Hij wou geen zon, hij hield er niet van. Hij hield van de schaduw. Hij keek naar het glinsterende water en liep erheen via de stenen. Hij keek even om zich heen en zette zijn voorpoten in het water. Het koele water stroomde langs zijn poten. Hij boog voorover en begon te drinken. Hij voelde het koude water door zijn lichaam storen. Hij sloot even zijn ogen. Het was was lekker, zo koud en tja hij had dorst. Toen hij een geluid hoorde, spitste hij zijn oren en keek om. Hij gromde dreigend. “wat moet je?” vloog er sissend uit zijn bek. Misschien had hij beter kunnen vragen wie er was. Hij Keek om zich heen. Wie was er en waarom zat die daar. Tot hij een andere tijger uit de bosjes zag komen, nou ja tijger eerder een welp. Een vrouwtje. Geen dreiging dus, niet echt iemand tegen wie hij moest vesten. Hij stopte met grommen en bekeek haar even. 'Tja, wat ik moet, zeg jij het maar,' hoorde hij het welpje zeggen. Hij versmalde zijn ogen even. Die toon beviel hem wel, alleen niet tegen hem. Hij grijnsde en liep langzaam dichterbij haar. Hij bekeek haar even. ”ik heb geen idde” mompelde hij. Hij ging voor haar zitten.Hij hield niet echt van gezeldschap maar een welp zonder moeder zou wel eens van pas kunnen komen. Als ze goed getraind werd dan zou ze nog veelbelovend zijn. Zijn ogen lieten zich even over het gebied glijden. Hij rook of zag niemand in de buurt. Dus ook geen moeder.

ZO FLUT D=
avatar
Kayne

Aantal berichten : 199

Feline profile
Leeftijd: 1 year on this freking world
Partner: ♧I will let you feel how it is to die
Overtuiging:

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Get it down

Bericht van Cicely op ma sep 24, 2012 2:14 am

De jonge tijgerin keek de tijger aan. Of ze hem vertrouwde? Nee. Maar dat uitte ze niet. Achterdochtigheid kon soms tot verkeerde dingen leiden. En zo goed kon ze nog niet vechten. Cicely bekeek de tijger nauwkeurig. Naar de bouw, misschien kon ze zwakke plekken er tussen uit vissen. Maar de tijger zag er gewoon sterk uit, niet helemaal volgroeid, maar ja, je groeide ook ongeveer tot je tweede levensjaar. Cicely was wel een kop kleiner met vergeleken de vreemde tijger. De tijger zag er meer voor snelheid gebouwd uit. Maar Cicely was lenig en had een goede zich, dus vlucht routes kon ze binnen no-time spotten, en ze kon er ook binnen no-time komen. Dus er was geen probleem voor haar. Al onderschatte ze de tijger zeker niet. Cicely onderschatte nooit snel anderen. ”Ik heb geen idee,” reageerde de tijger er op. Cicely rolde met haar ogen. 'Hmmm, right. Nouw, wie ben jij?' Vroeg Cicely vervolgens waarna ze de tijger aan keek met haar heldere gele ogen. Ze vielen nog al op, ondanks dat de meeste tijgers wel gele of bruine ogen hadden, die van Cicely waren toch anders. Cicely hees haar poot op en haalde nog stukjes vacht van het konijn die ze net gevangen en op gegeten had tussen haar nagels heen. Voor een welp van acht maanden had ze toch al redelijk scherpe lange klauwen. Maar ook was ze wel weer klein voor haar soort, Siberische tijgers waren vaak groot, zelfs als welp, maar Cicely viel gewoon aan de kleine kant, en het feit dat ze een slanke lenige bouw had maakte het nog eens een stuk kleiner. Maar haar vacht maakte haar gelukkig net niet mini. Tja, nieuwe tijgers ontmoetten kon wel leuk zijn, maar direct vertrouwen doen, laat staan meteen het lievelingetje uit hangen. Al deed ze dat nooit. Bij Kioni kon ze wel eens direct in de rol van een echte welp vallen. Maar ze werd ouder, dus begon ze ook meer trekjes te krijgen van een tijger welp die ouder werd. Al kon ze ook wel eens heel dwars zijn. Cicely schudde de gedachte van haar af en wende zich terug op de tijger. Ze keek nog eens goed naar de tijger, wat lijkt hij veel op Tairo, dacht ze. Een korte blik van pijn schoot door haar ogen heen. Maar ze drukte het al snel weg. Zo hoefde vreemde tijger of andere katachtigen haar niet te zijn. Met piekeren komt hij heus niet terug hoor, Cic, dus doe normaal, snauwde ze zich zelf toe in haar kop. Ze rechte haar rug en ging zitten.
avatar
Cicely

Aantal berichten : 537

Feline profile
Leeftijd: 6 Months
Partner: The last time I'd saw you, was the time you closed your eyes with a tear...
Overtuiging:

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Get it down

Bericht van Kayne op vr okt 19, 2012 10:52 am

Kayne schudde zijn vacht even uit, het water was lekker om er even in te zitten maar de druppels die in je vacht bleven steken waren verschrikkelijk irritant. Hij bekeek de jonge tijgerin voor hem even. Ze zag er klein en pluizig uit maar als hij iets had geleerd was het vreemde niet van hun uiterlijk de vooroordelen. Ze was nog heel jong dus er kon nog alles van haar worden, dat pluizige zou wel verdwijnen en als ze een goed trainer had dan zou ze zeker een sterke tijgerin worden. Hij gaf het niet graag toe maar waarschijnlijk ook een mooie tijgerin, teminste, als ze goed getraint werd en normaal verzorgd werd. Hij bekeek haar even opnieuw, lang duurde het niet voor hij haar volledig had gezien. Ze was niet groot dus ze was makkelijk te bekijken. Ze leek niet tot in de puntjes verzorgd maar zag er ook niet uit als iets wat in zijn eentje rondzwierf. Hij zelf daarin tegen, hij zwierf nou eenmaal alleen maar dat was misschien niet te zien. Hij zorgde wel dat het niet te zien was. Hij ging zitten, die kleine was geen bedreiging voor hem. Hij zou haar niets aandoen, hij viel niemand aan die jonger was dan hem, tenzij ze hem echt uitdaagde. Hij keek even voor zich en over haar heen. "Mijn naam gaat je eigenlijk niets aan, maar Kayne" zei hij en keek haar weer aan. "En tegenover wie sta ik dan wel niet?" vroeg hij. Hij verwachte niet echt een speciale naam. Hij was een tijgerin tegengekomen met de naam Kitty, sinds dien verwacht hij geen orginele namen meer. Die ouders zochten gewoon geen aparte namen meer uit. Zijn ouders wouden hem eerst Sultan noem ofzo. Tot iemand aankwam met de naam Kayne. En wat was hij nu blij met die tijger. Hij had een orginele naam, het past wel bij hem, hij was niet als alle andere tijgers. Hij leefde een heel ander leven dan normale tijgers deden en hij gedroeg zich anders. En dan niet de kant op van de tijgers die alles deden om goed te doen. Hij schudde zijn kop even. Hij mocht niet weg zakken in zijn eigen gedachten, hij wist wat er anders gebeurde. Dan ging hij weer denken aan de haat aan zijn ouders of de dood van zijn groepje. Hij wist dat een tijgerin het overleefd had maar hij had haar nooit meer gezien. Hij was gek op haar geweest als welp maar ze waren elkaar kwijt geraakt. Daarbij was zij gek geweest op een andere tijger uit haar clan. Hij gromde even naar zichzelf, daar ging hij weer. Hij was niet verliefd op haar geweest. Dat was onmogelijk. Hij werd niet verliefd, en geen enkele tijgerin kon hem daarvan af brengen. Je werd er gek door en kon je niet meer richten op iets anders dan op diegene. Hij keek naar de kleine tijgerin. Normaal was hij al weg gelopen maar ja. Ze had iets wat hem wel interreseerde. Hij bleef haar rustig aankijken. Hij zag heel even, iets in haar ogen wat een beetje op pijn leek maar hij wist het niet zeker, want het was ook heel snel weer weg. Hij ging er niet om vragen. Haar pijntjes waren zijn zaken niet. Hij kon nu weg lopen en haar nooit meer terug zien, hij had toch niets met haar te maken dus waarom zou hij zich druk maken over haar.

-Hij lijkt wel nog raarder dan mij, eerste een gevoelig stemming en dan weer niet
oftewel sorry voor de.... mislukte post
avatar
Kayne

Aantal berichten : 199

Feline profile
Leeftijd: 1 year on this freking world
Partner: ♧I will let you feel how it is to die
Overtuiging:

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Get it down

Bericht van Cicely op wo okt 24, 2012 12:01 pm


Ondanks de niet grote leeftijd verschil, was overduidelijk duidelijker wie hier de jongste was. Cicely was veel meer welp, en had dus ook een welp karakter. Zij zou zeker nog heel erg onserieus zijn en geen probleem maken van problemen, wat ouderen dus wel deden, ze verschilde ook nog een hoop met de grote tijger. Cicely was meer de speelse en de tijger voor haar zou meer dan de volwassene zijn. Ondanks zijn leeftijd. Cicely vroeg naar de naam van de tijger voor haar. "Mijn naam gaat je eigenlijk niets aan, maar Kayne," stelde de tijger zich zelf voor. Cicely knikte. "En tegenover wie sta ik dan wel niet?" Vroeg de tijger. Cicely dacht na. Wat zou ze daar op antwoordden. Cicely hoefde niet lang na te denken, of een gemeen grijnsje kwam op haar lippen. 'Om dat jouw naam me eigenlijk niks aan gaat, gaat mijn naam jouw ook niks aan,' besloot ze creatief te zeggen. Cicely grijnsde en zwiepte een keer uitdagend met haar staart. Ze mocht deze tijger eigenlijk wel. Hij leek haar een knorrig bazig type, en dat stond Cicely aan, gezien Cicely dus ook bazig was. En wat tegen stoot was helemaal niet verkeerd voor Cicely. De jonge tijgerin grijnsde gemeen. 'En, hoe lang loop deze stoere tijger al rond hier?' Vroeg Cicely met een grijns, nog niet van plan haar naam vrij te geven. Ze zou normaal niet moeilijk doen over namen. Al was het een verspilling van moeite. Maar dat maakte haar niks uit. Cicely was niet het luie type. Tenslotte had ze het gevoel dat ze Kayne nog wel eens vaker zou zien. Waarom wist ze niet. Dat was gewoon wat haar gevoel haar vertelde. 'Wat heb je er voor over om mijn naam te weten te komen,' vroeg ze speels en uitdagend. Ze verwachtte niet echt het soort antwoord als; wat moet ik doen. Meer het antwoord als; hier heb ik geen zin in. En daar voor had Cicely ook wel weer wat leuks voor klaar staan. Lang leven het welp wezen.

~Kort maar funny
avatar
Cicely

Aantal berichten : 537

Feline profile
Leeftijd: 6 Months
Partner: The last time I'd saw you, was the time you closed your eyes with a tear...
Overtuiging:

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Get it down

Bericht van Kayne op do okt 25, 2012 4:11 am

Kayne tilde even zijn poot op maar zette de al meteen weer neer, in plaats daarvan schudde hij zijn kop even wild. Hij stond op en rekte zich ui. Hij ging sowieso zometeen weg, op te jagen. Hij kreeg honger, alleen een hert lukte hem nog niet. Hij wist niet wat het was maar het lukte hem gewoon nog niet, waarschijnlijk zou het hem wel lukken als hij zichzelf meer zou gaan trainen. Tot dan moest hij leven op konijnen. Die waren makkelijk te vangen. Die beesten verstopte zich vaak aangezien ze niet te ver bij hun hol wouden gaan. En de konijnen ademde, dat klonk raar voor de meeste, maar zijn gehoor was sterker door zijn geboorte element. Dus hij kon ze horen ademen, teminste als hij zijn best er even voor deed. Dus zolang hij zorgde dat zorgde dat ze zich niet in hun hol konden verstopte kreeg hij ze wel te pakken. Sowieso jaagde hij met zijn oren in plaats van, net als de meeste, met hun ogen. Maar ja, voor hem was het gewoon makkelijker om met zijn oren te jagen. Hij keek naar de welp. Waarom had dat pluizige ding zo lang zijn aandacht. Meestal was hij allang weg geweest. Lag hij nu al weer ergens zijn konijn aan te vreten. Hij zuchtte en ging weer zitten. Hij zou nog wel even wachten, misschien had ze nog iets wat hem goed van pas kwam of kwam hij erachter wat er zo interessant aan haar was.
Hij luisterde naar haar woorden en rolde met zijn ogen. Oftewel, ze ging me haar naam niet vertellen. Nou ja, het maakte niet uit. Hij ging zo weg en zou haar niet meer terug zien. Hoewel zijn gevoel zij dat dat wel ging gebeuren wist hij bijna zeker van niet. Hij was niet graag bij andere dus ook bij haar zou hij niet blijven. "Dat gaat je echt niet aan" gromde hij. Hij ging geen antwoord geven op haar vragen als zij dat ook niet deed, daarbij ging het haar niet aan. Wat had ze aan de informatie als hij zometeen uit haar leven zou lopen. Hij bekeek haar even. Ze leek best op Taira, toen hij haar voor het laatst gezien had, bij al die lijken. Ze was nu al zeker ouder geworden. Hij geloofde ook dat zij een prachtige tijgerin was of werd. Hij keek even naar de grond. Misschien moest hij naar haar opzoek. Hij miste haar. Hij schudde zijn kop. Hij moest zich niet op zijn kop laten zitten door een tijgerin, sowieso niet door een tijger. Hij was een tijger die op zichzelf leefde en dat hield graag zo. Hij zette zijn nagels in de grond. Hij keek op naar naar welp, nou ja op, hoewel ze niet zo dichtbij zat, was het niet zo'n verschil tussen de grond tussen zijn voorpoten en haar. Ze was klein maar rond haar leeftijd zouden ze snel gaan groeien. Als je keek naar hem en de welp, de leeftijd zou niet zo veel verschillen alleen de lengte. Hij was ook nog niet volgroeid. Hij was ook nog niet al het pluizige kwijt en hij was nog niet zo heel groot. Maar hij was best groot voor zijn leeftijd. Spieren waren er ook duidelijk aanwezig maar niet zoveel als bij een goed getrainde, volwassen tijger. Maar hij werkte eraan.
Hij luisterde naar haar woorden en rolde opnieuw met zijn ogen. Hier had hij geen zin in. Hij gromde even. Hij liep dichterbij haar en boog naar haar toe. Hij keek haar even aan. "niets" zei hij kil. Hij ging weer gewoon staan en was klaar om weg te lopen. Hij had geen zin om spelletjes te spelen met een welp. "Ga terug naar je mama" zei hij en keek even om zich heen. Wat als haar moeder in de buurt was, of die zou aan komen, dat zou die hem zeker aanvallen. Geen enkel vrouwtje liet een mannetje of wat dan ook zo dicht bij haar welp komen. Hij stapte achteruit, hij bleef niet zo dichtbij de welp. De moeder kon nog wel tegen een moeder vechten, al deed hij dat liever niet tegen tijgerinnen, maar gezien de goede, mooi sterke bouw van de welp zouden de ouders krachtig zijn. Dus hoefde hij de vader niet tegen zich te hebben, teminste, niet voordat hij volgroeit en geheel getraind was. Al zou hij haar, dus ook de ouder, dan niet meer tegenkomen.
avatar
Kayne

Aantal berichten : 199

Feline profile
Leeftijd: 1 year on this freking world
Partner: ♧I will let you feel how it is to die
Overtuiging:

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Get it down

Bericht van Cicely op vr okt 26, 2012 2:30 am


Tja, welpen he, die bleven spelen, pesten, en uitdagen, goed of slecht, dat was gewoon het gedrag van welpen. Sommige ouders gingen hun welpen jong al volwassen laten doen, maar daar had Cicely geen last van. Zij mocht welp zijn, wat, het moest. Want als je dan volwassen was, en geen welpen periode had gehad, daar werd je dan niet gelukkiger van. Er moest gewoon een periode zijn geweest dat je nog niet serieus was, er moest een periode zijn dat je zorgeloos alles zeggen kon. Dat je kon spelen zonder dat je raar aan gekeken werd, die periode moest een feline hebben, elk dier soort trouwens. En die periode had Cicely nu gewoon. Haar helder bruine oogjes gleden over Kayne heen. Hij wist haar naam nog steeds niet, en Cicely was nóg niet van plan haar naam bekend te maken. Ze zou nog wel even volhouden. Zo was ze. Cicely vroeg hoe lang Kayne hier nu al rond liep. Maar ja, zoals verwacht was hij dit keer niet van plan een goed antwoord te geven. Dus hij ging haar spelletje mee spelen. Cicely grijnsde. "Dat gaat je echt niet aan" het kwam er grommend uit. Cicely grijnsde. Dat stond haar wel aan. Ze merkte ook op dat Kayne geen lelijke tijger was. 'Volgens mij is iemand hier op z'n teentjes getrapt,' grinnikte ze half tegen zich zelf, maar doelend op Kayne. T was ook bedoeld om hem een beetje uit de tent te lokken, eens zien hoe ver ze bij hem kon gaan tot dat ze in een boom moest klimmen om te voorkomen dat ze een klauw tegen haar kont kreeg. Door haar element vuur, was ze lenig en kon ze net zo goed klimmen als een jaguar kon van nature, als het niet al beter was, ook kon ze goed klimmen tussen dingen waar voor je gewoon echt een lenige bouw voor nodig had, en die had Cicely, Kayne overduidelijk niet. Daarna vroeg ze wat Kayne er voor over zou hebben om haar naam te weten te komen. "Niets,"[/color] gromde Kayne. Cicely siste even tussen haar tanden door. Kayne was dicht bij haar komen staan en had zich intussen over haar heen gebogen, en daarna had hij dus zijn antwoord gegeven. Cicely keek hem recht en angstloos in de ogen aan. Gewaagd, heel erg gewaagd. Kayne ging recht op staan en stond klaar om weg te gaan. Cicely stond ook op en zwiepte een keer met haar staart. 'Jij bent saai,' zei ze droogjes. Ze zwiepte een keer met haar staart en keek hem weer aan. [i]"Ga terug naar je mama" Gromde Kayne. 'Dan zou je eerst mijn strot door moeten bijten,' antwoordde ze droogjes. Vooral om aan te geven dat ze een weesje was, en ook om hem nog meer uit te dagen. Cicely trippelde naar hem toe en keek hem met vernauwde ogen aan. 'Je wilt echt niet mijn naam weten?' Vroeg ze toen. Misschien was dit de druppel, of misschien ging ze iets krijgen dat ze juist niet verwachte. Ze zou wel zien. Ze had Aylan om haar te trainen, en Kioni was haar pleegmoeder, ze wist niet of Aylan en Kioni iets met mekaar te maken hadden, maar ja.
avatar
Cicely

Aantal berichten : 537

Feline profile
Leeftijd: 6 Months
Partner: The last time I'd saw you, was the time you closed your eyes with a tear...
Overtuiging:

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Get it down

Bericht van Kayne op vr nov 23, 2012 9:07 am

Zijn nagels stonden in de grond en maakte gaten in het zand. Hij schudde zijn vacht even uit. Zijn wintervacht was er nog niet maar die zou wel komen. Ook hier zou het 's winters koud worden, en of je een hol had of niet je kwam er niet onderdoor. De kou zou je pakken. Nou ja, het was in de winter beter om een hol te hebben, een reisgenoot te hebben en een wintervacht. Een hol zodat je niet dood zou vriezen 's nachts. Een reisgenoot of partner, om je warm te houden en om te helpen jagen, er zijn amper prooien in de winter dus moest je ze samen vinden. En een wintervacht was logisch waarom. Hij zuchtte even. Er waren ook vrouwtjes die nu of in de winter hun welpen kregen, die zouden sterven of het net redden. Hij grijnsde even. Hij hoorde bij de tweede. Hij had het net gered. Zijn vader was wel weer lekker slim om zijn moeder te dekken in de lente. Hij schudde zijn kop en keek naar de welp. Zij zou ongeveer in eindwinter geboren zijn. Nou ja, die zou er deze winter wel doorkomen als ze een goed moeder, vader of pleegouders had. Nou ja, wat boeide het hem ook. Hij ging niets geven om een andere tijger, hij moest zichzelf zien te redden.
De welp irriteerde hem wel een beetje. Hij keek haar aan en luisterde naar haar woorden. 'Volgens mij is iemand hier op z'n teentjes getrapt,' zei ze. Hij legde zijn oren in zijn nek en keek even weg. Hij moest daar gewoon niet op reageren. Ze was een welp, die waren gewoon irritant. Op dit moment beloofde hij zichzelf gewoon nooit van zij leven ook maar een welp te krijgen. En mocht hij ooit zo dom zijn een welp te verweken bij een vrouwtje zou hij haar verlaten. Hij ging geen welpen krijgen. Irritante krengetjes waren het. Hij liep naar haar toe toen ze vroeg wat hij over had voor haar naam. Hij gromde even kort maar boog zich toen compleet stil naar haar toe. "niets" zei hij zacht en ging weer normaal staan. Stel dat ze wel een moeder had die hier in de buurt was had hij straks een paar klauwen in zijn lichaam staan. Daar had hij dus geen zin in. Ze keek hem angstloos aan. Dat stond hem toch wel aan. Zolang ze geen angst toonde zou hij haar net aanvallen, zodra ze angst zou tonen zou ze waardeloos zijn. Nu zou ze nog een toekomst kunnen hebben. Een slecht vrouwtje. als ze geluk zou hebben zou ze misschien een echt slechte clan starten, ergens in de toekomst. Maar zo zag het er niet naar uit, tja, dat zou je ook niet snel denken bij een welp.
'Jij bent saai,' zei ze. "jou mening boeit me niet, daarbij... wees blij dat ik je nog niet heb gedood alsof je een konijntje was" zei hij kil. Hoe kon dat wezentje hem zo interresant lijken en tegelijk zo geirriteerd krijgen. 'Dan zou je eerst mijn strot door moeten bijten,' zei ze. Met alle plezier, dacht hij. Aan de andere kant wist hij meteen dat hij met een weesje te maken had. Hij zuchtte even. Misschien had ze pleegouders. Hij legde zijn oren in zijn nek maar haalde ze er voor de tweede keer meteen uit. 'Je wilt echt niet mijn naam weten?' vroeg ze. Hij beet op zijn tanden. "nee, het boeit me niet meer" zei hij kort en keek haar aan. Ze was dichterbij gekomen. Hij stak zijn nagels opnieuw in de grond. Hij raakte er een beetje klaar mee. Waarom had hij de welp nog niet aangevallen en waarom maakte deze welp hem zo ver
avatar
Kayne

Aantal berichten : 199

Feline profile
Leeftijd: 1 year on this freking world
Partner: ♧I will let you feel how it is to die
Overtuiging:

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Get it down

Bericht van Cicely op vr nov 23, 2012 10:45 am

Haar fel gele ogen waren op Kayne gericht terwijl ze hem plaagde. Gewoon plagen, wat was daar mis mee? Zo was ze gewoon, en ooit op een dag zou ze elk katje plagen, net zo lang tot die dood ging van angst, maar nu ging het nog op de leuke welpen manier, net zo lang tot ze volwassen was. Gewoon lekker onrealistisch doen, al wist ze zelf wel beter. Als welp mocht je gewoon zo doen, dan werd je tenminste niet raar aan gekeken, al kon je zo anderen wel flink op je teentjes trappen. Cicely sprak haar gedachte hard op, en zei dat hij op z'n teentjes getrapt was. Kayne ging er niet op in. Cicely versmalde haar ogen, waarom was die gozer nou zo saai? Cicely zwiepte een keer met haar staart. Cicely voelde geen angst, waarom, om dat ze gewoon geen zin had om bang te zijn. Ze wou gewoon zien hoe ver ze bij deze saaie gozer kon gaan, ze wou zien wanneer ze hem uit de tent gelokt had, dán pas was haar spelletje afgelopen, tot die tijd zou ze door gaan. "jou mening boeit me niet, daarbij... wees blij dat ik je nog niet heb gedood alsof je een konijntje was," grauwde de tijger. Cicely rolde met haar ogen. "U tryin' to make me scared?" Vroeg ze uitdagend met een speels grijnsje. Daarna vroeg Cicely of de tijger écht haar naam niet wou weten. "nee, het boeit me niet meer," sprak hij. Cicely grijnsde. "Mokay," sprak ze. "Omdat het je niet boeit, zal ik m vertellen, ik sta bekend als Cicely," grinnikte ze waarna ze de tijger uitdagend aan keek. Ze had haar naam bloot gesteld terwijl het hem niet meer geboeid had, zou het hem juist nog meer irriteren? Cicely hees haar poot op en likte haar klauw terwijl ze nog steeds haar uitdagende blik op Kayne had gericht. Ze zette haar poot weer neer en deed als of ze een serieus gesprek wou starten. "Well..." begon ze serieus terwijl haar ogen fonkelde. "Wat is de reden waarom jij zo saai bent?" Vroeg ze als of het de meest serieuze vraag ooit was, maar aan haar ogen te zien was het meer uitdagend en plagerig bedoeld.

-lol
avatar
Cicely

Aantal berichten : 537

Feline profile
Leeftijd: 6 Months
Partner: The last time I'd saw you, was the time you closed your eyes with a tear...
Overtuiging:

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Get it down

Bericht van Kayne op vr nov 23, 2012 11:48 am

Ze keek zo speels, zou uitdagend. Hij gromde even, hij haatte die blik. Dat was nu al een blik van haar die hij irritant vond. Alleen het deel zonder angst stond hem aan. Maar ze toonde duidelijk geen respect, en zo te zien zou ze dat ook niet laten zien. Misschien zou hij dat nog in haar kunnen krijgen maar dat leek hem niet. Hij legde opnieuw zijn oren in zijn nek en hiel ze daar. Het was dat ze een welp was, anders had hij haar misschien wel gegrepen. Al viel hij vrouwtjes minder snel aan. Hij zette zijn nagels in de grond. Dat was altijd beter dan in de welp zetten. Als ze een pleegmoeder had was hij de klos. Hij bekeek het jonge vrouwtje opnieuw. Hij was dan nog maar iets ouder, maar voelde zich eigenlijk gewoon vele malen ouder. Hij schudde even zijn kop. Zij kon welp zijn, hij niet, hij had die tijd nooit gehad als hij die nu zou nemen zouden vele felines hem raar aankijken. Hij snoof even snel. "U tryin' to make me scared?" vroeg ze. Hij boog naar haar toe. "Does it looks like that?" vroeg hij en keek haar een beetje uitdagend aan. Hij geeuwde even. Hij was ergens moe maar moest ook nog jagen, en kon haar niet zomaar ineens alleen laten. Ze vroeg of hij iets gaf om haar naam. Hij zei eerlijk dat het hem niets meer boeide, het was gewoon zo. Wat zou het hem boeien. Hij wou zijn tanden door haar nekje heen halen, waarvoor zou je haar naam dan moeten weten. "Omdat het je niet boeit, zal ik m vertellen, ik sta bekend als Cicely," zei ze. Cicely, een originele naar. Origineler dan Stripe of wat dan ook. Hij knikte even. "okey dus nu weet ik je naam en wat heb ik daaraan?" vroeg hij en keek haar vragend aan. Ze likte haar poot maar die uitdagende blik bleef in haar ogen staan. Tot ze ineens heel serieus begon te praten. "Wat is de reden waarom jij zo saai bent?" vroeg ze. Hij stak zijn nagels dieper in de grond en keek naar de grond zelf. Hij beet even op zijn tanden en gromde. Nou ging ze te ver. "Ik zal je met alle plezier naar je moeder helpen" gromde hij en haalde met zijn poot naar haar uit. Hij was er klaar mee, hij ging zich niet laten beledigen door een welp. Hij liep naar haar toe en hapte haar haar
avatar
Kayne

Aantal berichten : 199

Feline profile
Leeftijd: 1 year on this freking world
Partner: ♧I will let you feel how it is to die
Overtuiging:

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Get it down

Bericht van Cicely op di nov 27, 2012 11:04 pm


En of ze Kayne een uitdaging vond. Haar ogen glinsterden van plezier en haar houding was alleen maar vol met uitdaging. Je kon goed aan haar zien dat ze zich helemaal vermaakte, en het was nog al moeilijk om dat af te nemen, of je moest gaan mee werken. Maar dat verwachtte Cicely niet van Kayne. Ze vroeg of Kayne haar bang probeerde te maken. Haar toon was uitdagend geweest en ze had er een plagerig grijnsje bij op gehad. "Does it looks like that?" Vroeg Kayne, bijna net zo uitdagend. "Almost," antwoordde ze waarna haar grijnsje bijna gevaarlijk uitdagend werd. Zo'n grijns die iemand bij zo'n kittypet zou opzetten waar je vaak heel goed aan kon zien of iemand een kittypet was of juist een badass. In Cicely's geval kon je haar slechte ondertoon er gemakkelijk uit pikken en daar aan viel wel te merken dat dit enkel een welpen fase was en dat ze later net zo slecht als welke slechte tijger zou zijn. "Okey dus nu weet ik je naam en wat heb ik daaraan?" Cicely haalde haar schouders nonchalant op en zwiepte vervolgens even nonchalant met haar staart. "Misschien is dat handig voor onze volgende ontmoeting," sprak ze waarna ze knipoogde. Cicely wist zeker dat ze Kayne zeker nog wel een paar keer zou ontmoetten. Wat later vroeg ze naar de reden waarom hij zo boring was, en daar kreeg ze het soort antwoord op waardoor ze in lachen uitbarstte. "Ik zal je met alle plezier naar je moeder helpen," gromde Kayne en haalde met zijn poot uit. Cicely sprong lenig naar achteren en grinnikte. "You may try," daagde ze uit waarna ze haar tong naar hem uitstak en ze ging in een uitdagende houding staan, en dan zo dat ze makkelijk kon springen en vervolgens ontsnappen, lang leven Fire. De tijger liep op haar af, en Cicely hield een lachje vast, een uitdagend, bijna duister lachje, zo'n lachje die je zou horen bij een killer cub. Kayne hapte naar haar en Cicely dook op zij op een rots. "Mis poes," sprak ze nonchalant en plagerig. Ze sprong van de ene rots naar de andere, en terwijl ze over Kayne heel vloog haalde ze uit met haar vlijm scherpe welpen nageltjes, en vervolgens lande ze op de rots aan de andere kant van hem.

-Flut, maar grappig
avatar
Cicely

Aantal berichten : 537

Feline profile
Leeftijd: 6 Months
Partner: The last time I'd saw you, was the time you closed your eyes with a tear...
Overtuiging:

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Get it down

Bericht van Gesponsorde inhoud


Gesponsorde inhoud


Terug naar boven Ga naar beneden

Terug naar boven


 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum